ręka


ręka
1. Być, znajdować się, spoczywać w czyichś rękach, w czyimś ręku
a) «być czyjąś własnością, należeć do kogoś»: Wieczorem większa część Pragi znajdowała się w rękach powstańców. J. Andrzejewski, Popiół.
b) «zależeć od kogoś»: W tym czasie ogólne kierownictwo sprawami polityki zagranicznej znajdowało się w rękach Piłsudskiego. W. Michowicz, Dyplomacja.
2. Ciężka ręka
a) «siła, zwykle ujawniająca się w biciu kogoś»: Wibiusz, czerwony, z błyszczącymi oczyma, buchał wyziewami wina i czosnku. Kalias spod oka trwożliwie go obserwował. Znał jego ciężką rękę i niepohamowanie w biciu. H. Rudnicka, Uczniowie.
b) «niezręczność, niewprawność»: Mało pomysłowego scenarzystę wsparł swą ciężką ręką reżyser, nie bardzo wiedząc, co zrobić z aktorami. Ci w rewanżu po prostu kręcą się przed kamerą, nie próbując nawet na moment markować, że losy bohaterów cokolwiek ich obchodzą. Ekran 45/1988.
3. Coś dostało się, wpadło itp. w niepowołane ręce «coś trafiło do niewłaściwej osoby, nie tej, do której było adresowane»: (...) trzeba bardzo uważać, by broń nie dostała się w niepowołane ręce. E. Duraczyński, Rząd.
4. Coś idzie komuś samo do rąk, pot. coś komuś samo lezie, pcha się, włazi do rąk, do ręki, w ręce «trafia się komuś doskonała okazja, ktoś osiąga jakąś korzyść łatwo, bez wysiłku i starań»: Proponowała mi rzucenie ministerstwa i objęcie generalnego przedstawicielstwa ich wyrobów na Polskę. Skład konsygnacyjny, kredyt, dogodne warunki. Szczęście pcha się samo do rąk. A. Jambor, Stenogramy.
5. Coś idzie, przechodzi, wędruje z rąk do rąk
a) «coś jest podawane kolejno kilku osobom»: Co, może też chcesz się machnąć? – zabrzmiał znowu miły basowy głos. Papieros przeszedł z rąk do rąk. P. Siemion, Łąki.
b) «coś często zmienia właściciela»: Przez następne z górą sto lat pałac przechodził z rąk do rąk. DD 23/03/2001.
6. Coś jest komuś na rękę «coś komuś odpowiada, jest dogodne dla kogoś»: Co do Kisiela to nie przeceniam głupstw jego i osielstw – ale polemika z nim jest mi na rękę, bo tak jak on wielu Rodaków pojmuje sens „Trans-Atlantyku”, nie od rzeczy więc są te wyjaśnienia. W. Gombrowicz, Walka.
7. Coś, ktoś jest pod ręką
a) «coś, ktoś znajduje się w pobliżu»: Książka jest zawsze pod ręką i zgodnie z upodobaniem można poszukać poszczególnych fragmentów, można przebiegać tekst oczyma czy cofać się. KF 4/1995.
b) «coś, ktoś jest do czyjejś dyspozycji»: (...) można w czasie ferii nauczyć się pięknego wyszywania i artystycznego haftu. Potrzebna do tego fachowa literatura jest przecież pod ręką. PW 5/1998.
8. Coś ma ręce i nogi «coś jest sensowne, przemyślane, dobrze zorganizowane, uporządkowane»: Powiedz. Ma to ręce i nogi, całe to moje rozumowanie? P. Krawczyk, Plamka.
9. Coś nie ma rąk ani nóg «coś jest bezsensowne, nieprzemyślane, chaotyczne, źle zorganizowane»
10. Coś się komuś klei, lepi do rąk «ktoś ma skłonność do kradzieży»
11. (Czyjaś) prawa ręka «osoba, bez której ktoś nie może się obyć, osoba niezbędna, główny pomocnik»: Prawą ręką Zygmunta Augusta był w sprawie Inflant kanclerz litewski, Mikołaj Radziwiłł Czarny. P. Jasienica, Polska Jagiellonów.
12. Czyjeś ręce sięgają daleko, wszędzie itp. «ktoś ma dużą władzę, duże wpływy»: (...) ręce Waszyngtonu nie wszędzie sięgają (...). TV dys 1995.
13. Dać, oddać coś w dobre, pewne ręce; zostawić kogoś w dobrych, pewnych rękach «powierzyć coś lub kogoś dobrej, uczciwej, zaufanej osobie»: Urodziła dwoje ślicznych kociąt, które udało nam się oddać w dobre ręce. Kwak 4/1995.
14. Dać, podać (komuś) rękę
a) «wyciągnąć rękę do kogoś na przywitanie lub pożegnanie»: Ubrał się i powłócząc nogami zszedł na dół. Tu czekała nań pani Koniecpolska, która na powitanie omdlałym ruchem podała mu rękę. T. Dołęga-Mostowicz, Kariera.
b) «pomóc komuś w trudnej sytuacji»
15. Dać, wypłacić, dostać itp. (jakąś sumę) na rękę «dać, wypłacić, dostać itp. całą sumę gotówką»: Niech na rękę wypłacają po potrąceniach równe trzy złote, a nie jak dotychczas dwa złote siedemdziesiąt osiem groszy! I. Newerly, Pamiątka.
16. Dać, zostawić komuś wolną rękę «pozwolić komuś działać, decydować samodzielnie, bez ograniczeń»: Oczywiście, chętnie dam panu wolną rękę. Proszę zająć się pacjentkami z pokoju numer 29. Ich stan wymaga szczególnie umiejętnego i troskliwego podejścia. J. Brzechwa, Opowiadania.
17. Dostać się, wpaść w czyjeś ręce, pot. łapy, pazury, szpony
a) «zostać schwytanym, ujętym przez kogoś»: Zdzisio, kradnąc drzewo w lesie, dostał się w ręce gajowego i poszedł na tydzień do aresztu. J. Iwaszkiewicz, Panny.
b) «znaleźć się pod czyimś wpływem, stać się od kogoś zależnym»
18. Iść, dostać się, pójść w dobre, pewne ręce «dostać się pod opiekę lub w posiadanie dobrej, uczciwej, zaufanej osoby»
19. Iść, pójść komuś na rękę «ułatwiać, ułatwić komuś coś, pomagać, pomóc komuś w czymś»: Ponieważ nie mogłem wydobyć z gardła nic poza chrypieniem, Budzisuk poszedł mi na rękę i obiecał, że w moim imieniu złoży Naczelnikowi pisemne podziękowanie. S. Zieliński, Listy.
20. Jak (jakby) ręką odjął «o chorobach, dolegliwościach, stanach psychicznych, które ustąpiły całkowicie, natychmiast, od razu»: Czy w duszy cię boli, czy w sercu, czy w żołądku, napijesz się ten kieliszek, dwa i od razu jakby ręką odjął. W. Myśliwski, Widnokrąg.
21. Ktoś nie miał (nigdy) czegoś w ręce, w ręku, (nigdy) nie brał czegoś do ręki «ktoś nigdy się czymś nie zajmował»: To musi być jakiś chłopski syn, człowiek z ludu, który nigdy pióra nie miał w ręce, ale ma talent. A. Bobkowski, Szkice. Jak dawniej nie brał książki do ręki, tak teraz czytał prawie przez cały dzień. J. Iwaszkiewicz, Pasieka.
22. Ktoś nie wie, w co ręce włożyć «ktoś ma do zrobienia zbyt wiele rzeczy jednocześnie»: Czasami pracy mamy tyle, że nie wiadomo, w co ręce włożyć. Ledwo wraca się z terenu, a już trzeba jechać gdzie indziej. DD 25/05/2001.
23. Lać się, lecieć, przelewać się przez ręce
a) «być słabym, bezwładnym»: Wysoka gorączka, biegunka z krwią, leciał przez ręce. Lekarz, antybiotyki, zastrzyki, kroplówka. Cosm 9/1999.
b) «mdleć, opadać bezwładnie na czyjeś ręce podczas przenoszenia»: (...) dziewczyna uniosła nieruchomego Adasia, który jej leciał przez ręce, i dźwigała go z nadludzkim trudem. K. Makuszyński, Szatan.
24. Mieć ciężką, twardą rękę «surowo wychowywać kogoś»: (...) miała ciężką rękę i twarde wymagania i tak babka przyjęła za zasadę, że dzieci, jak dochodzą do lat piętnastu, mają biegle mówić pięcioma językami (...). Wykł 1997.
25. Mieć długie, lepkie ręce «mieć skłonność do kradzieży»
26. Mieć do czegoś rękę «mieć predyspozycje do czegoś»: Na Podhalu był w jednej wsi taki facet, co miał fajną rękę do rzeźbienia. A. Michnik, J. Tischner, J. Żakowski, Między.
27. Mieć dwie lewe ręce «być niezdarnym, leniwym w pracy, nie umieć pracować, nie kwapić się do pracy»: (...) w domu Pan majsterkuje? – Niestety, mam dwie lewe ręce. Gdy coś się dzieje, najczęściej wzywamy specjalistów. SE 02/04/1998.
28. Mieć dziurawe, gliniane ręce «często upuszczać trzymane przedmioty, być niezgrabnym, niezręcznym»: W domu nic mi się nigdy nie udawało. Zawsze spóźniałem się do szkoły, nigdy nie zdążyłem odrobić lekcji i miałem gliniane ręce. Wszystko upuszczałem na podłogę i tłukłem (...). J. Brzechwa, Akademia.
29. Mieć hojną, szczodrą rękę; dać, rozdać coś hojną, szczodrą ręką; wspomóc kogoś hojną, szczodrą ręką «dać, rozdać coś szczodrze, obficie, nie skąpiąc»: Stryj i Leokadia mają w dalszym ciągu bardzo hojną rękę. Kazali mi wybierać w nadmiarze gratów i różnych przedmiotów. Byłam skromna, nie chciałam niczego zabierać. A. Jambor, Stenogramy.
30. Mieć miękką rękę «być pobłażliwym, mało stanowczym, mało wymagającym»: Masz za miękką rękę do tych swoich dzieci i dlatego robią, co chcą. Roz bezp 2002.
31. Mieć pełne ręce roboty «mieć dużo pracy, być zapracowanym»: – Sądząc po terminach, w jakich próbowałem się umówić, macie Państwo pełne ręce roboty? – Rzeczywiście jesteśmy mocno zapracowani. B. Bilewicz, M. Bilewicz, Za kulisami.
32. Mieć rozwiązane ręce «być uwolnionym od zobowiązań, mieć swobodę działania»: Związek Sowiecki przez rozmyślne zerwanie z nami stosunków dyplomatycznych ma rozwiązane ręce i może wobec tego stosować dowolne sposoby postępowania (...). F. Gryciuk, P. Matusak, Represje.
33. Mieć wolną rękę «móc działać, decydować samodzielnie, bez ograniczeń»: Staś miał wolną rękę i robił, co mu się podobało. J. Iwaszkiewicz, Panny.
34. Mieć związane, spętane, skrępowane ręce «nie mieć swobody działania z powodu jakichś ograniczeń, zakazów»: W sprawie granicy zachodniej Dmowski miał o wiele bardziej skrępowane ręce, gdyż jej uregulowanie zależało w większym stopniu od postawy aliantów wobec Niemiec. D. Olszewski, Dzieje.
35. Na własną rękę «samodzielnie, na własną odpowiedzialność»: Niektórzy zgłaszają się do mnie już z powikłaniami. Takie osoby leczyły grypę na własną rękę. GWr 12/01/2000.
36. Obiecać, oddać, przyrzec komuś (swoją) rękę «o kobiecie: zgodzić się wyjść za kogoś za mąż»: (...) oddała rękę o dwadzieścia lat od siebie starszemu generałowi (...), którego przed ślubem prawie nie znała (...). PrzW 25/1923.
37. Odmówić komuś ręki «o kobiecie: nie zgodzić się na poślubienie kogoś»: Święta Agata (...) odmówiła ręki pogańskiemu królowi Sycylii... O. Tokarczuk, Dom.
38. Paść, zginąć z czyjejś ręki, z czyichś rąk «zostać zabitym przez kogoś»: Dwudziestego ósmego czerwca 1914 r. padł w Sarajewie z ręki serbskiego patrioty austriacki arcyksiążę Ferdynand. Z. Landau, J. Tomaszewski, Zarys.
39. Podać komuś, wyciągnąć do kogoś (pomocną, przyjazną) rękę, dłoń, podn. bratnią dłoń
a) «okazać komuś życzliwość, chęć pomocy»: Rzeczpospolita wyciąga przyjazną dłoń do wszystkich naszych sąsiadów. S mowa 1991.
b) «pomóc komuś»: Zresztą mam obowiązek na zawsze dotrzymać ci wierności za to, co dla mnie zrobiłeś, za to, że mi podałeś pomocną rękę. W. Karpiński, Fajka.
c) «zgodzić się, pogodzić się z kimś, dojść z kimś do porozumienia»
40. Pójść, przyjść itp. do kogoś z gołymi, pustymi, próżnymi rękami «pójść, przyjść itp. do kogoś bez prezentu»: Nigdy z gołymi rękami nie przyszedł. Przynajmniej bombonierkę zawsze przyniósł, a czasem i szampana. W. Myśliwski, Widnokrąg.
41. Przyjazna, pomocna ręka, dłoń «pomoc udzielana komuś; także: osoba udzielająca pomocy»: (...) a może we śnie czekał, by go przyjazna dłoń wywiodła z lęków, wskazała azyl. W. Żukrowski, Tablice.
42. pot. żart. Ręka, noga, mózg na ścianie «groźba zmasakrowania, pobicia kogoś»: – Co ty śpisz, Piszczyk? – warknął. – Uważaj, bo jak coś schrzanisz, to ręka, noga, mózg na ścianie! J. Stawiński, Piszczyk.
43. Ręka rękę myje (noga nogę wspiera) «o członkach jakiejś nieformalnej grupy, kliki, popierających się nawzajem w nieuczciwych sprawach»: Ten w zarządzie, a tamten w komisji rewizyjnej – ręka rękę myje. I. Newerly, Pamiątka.
44. Rządy silnej ręki «rządy surowe i bezwzględne»: Na początku lat trzydziestych Europa została zdominowana przez systemy rządów silnej ręki, sprawowanych bądź przez armie, bądź przez partie nacjonalistyczne, w tym faszystowskie. A. Dybkowska, J. Żaryn, M. Żaryn, Dzieje.
45. Silna, twarda ręka «silne, zdecydowane kierownictwo»: Jak na kogoś, kto trzyma w pracy wszystko silną ręką, Tomek jest dla dzieci wyjątkowo łagodny. Viva 22/2000.
46. Starać się, ubiegać się o czyjąś rękę «zabiegać o względy kobiety w celu poślubienia jej»: Była cnotliwa i piękna. Wszyscy ubiegali się o jej rękę (...). O. Tokarczuk, Dom.
47. Umywać ręce «zrzekać się odpowiedzialności za coś, odcinać się od czegoś»: – Czy trwa pan nadal przy swoim szaleńczym zamiarze wyjazdu do Sudanu? – Oczywiście, że trwam! – Wobec tego ja umywam ręce. Proszę tylko pamiętać, że Bieganek pana ostrzegał. M. Brandys, Śladami.
48. Wrócić, odejść itp. skądś z gołymi, pustymi, próżnymi rękami «wrócić, odejść skądś nic nie uzyskawszy»: Nie wracają do Polski, bo zerwali z rodziną, nie dorobili się niczego, wstydzą się wracać z pustymi rękami. Wprost 50/1997.
49. Wydrzeć, wybawić, wyrwać kogoś z czyichś rąk «uratować, ocalić kogoś, uwolnić spod czyjejś władzy»: Wydarłem go z rąk tłuszczy (...). J. Dobraczyński, Miecz.
50. W zasięgu ręki, na wyciągnięcie ręki
a) «coś jest w pobliżu»: Jako człowiek starej daty musiał mieć kolekcjonowane skarby w zasięgu ręki, móc na nie popatrzeć, zdjąć z półki, rozpakować i samodzielnie uruchomić (...). W. Kowalewski, Bóg.
b) «coś jest łatwo osiągalne»: Pokój na Bliskim Wschodzie tylko przez kilka chwil wydawał się w zasięgu ręki. Polityka 33/2000.
51. Załamać ręce «wpaść w rozpacz, czasem wyrażając to gestem rąk splecionych palcami i wygiętych w dół»: Kiedy rzuciłam szkolę, mama załamała ręce. Powiedziała: z ciebie już nic nie będzie. TSt 3/2000.
52. Z drugiej, trzeciej ręki
a) «za czyimś pośrednictwem»: (...) doniesiono mi z trzeciej ręki o przestępstwie Irki (...). J. Balwierz, Od Krakowa.
b) «o towarze używanym, odkupionym od kogoś»: (...) mieszkania z drugiej ręki są o około 1/3 tańsze niż nowo wybudowane. ŻW 11/01/2002.
53. Złożyć, skierować, wysłać coś na czyjeś ręce «skierować coś personalnie do kogoś»: Zebrani dziennikarze skierowali na ręce przewodniczącego KKP protest. ŻW 17/04/1981.
54. Złożyć, składać coś w czyjeś ręce «powierzyć, powierzać coś czyjejś opiece, zostawić, zostawiać coś do czyjejś dyspozycji»: Wszystkie depozyty składano w ręce dyrektorów w obecności dwóch pracowników (...). Z. Raszewski, Raptularz.
55. Z pierwszej ręki
a) «o informacji, wiadomości itp. uzyskanej, przekazanej bezpośrednio»: Kazimierz jeździł często do Warszawy, znał niemal wszystkich pisarzy i miał informacje z pierwszej ręki. T. Kwiatkowski, Panopticum.
b) «o towarze: nieużywany, nowy»: U mnie pani dostanie towar z pierwszej ręki. Roz bezp 2001.
Brać, kupować, czytać itp., co wpadnie w ręce zob. wpaść 1.
Bronić się przed czymś rękami i nogami zob. bronić się.
Buchnąć, buch kogoś w rękę zob. buchnąć.
Być powolnym narzędziem w czyichś rękach zob. narzędzie 1.
Być, stawać się narzędziem w rękach kogoś, w czyichś rękach zob. narzędzie 2.
Coś dostało się w czyjeś ręce, do czyichś rąk zob. dostać się 1.
Coś komuś samo wpadło w ręce zob. wpaść 2.
Coś leci komuś z rąk zob. lecieć 4.
Coś przechodzi przez czyjeś ręce zob. przejść 2.
Coś rozłazi się komuś w rękach zob. rozleźć się.
Coś rozwiązuje komuś ręce zob. rozwiązać.
Coś wymyka się komuś z rąk zob. wymknąć się 1.
Coś wyszło spod czyjejś ręki zob. wyjść 2.
Czekać, siedzieć z założonymi rękami (rękoma) zob. założyć 1.
Dać coś ciepłą ręką zob. ciepły 4.
Dać sobie rękę uciąć za kogoś, za coś zob. dać 11.
Dać, włożyć komuś broń do ręki zob. broń 1.
Dojść do czyichś rąk zob. dojść 1.
Dostać kogoś w swoje ręce zob. dostać 1.
Gołymi rękami zob. goły 1.
Iść, stać, walczyć itp. z kimś ręka w rękę zob. ramię 3.
Jeść komuś z ręki zob. jeść 4.
Kłaść, położyć rękę na czymś zob. kłaść 4.
Ktoś da, dałby sobie rękę uciąć, że... zob. dać 17.
Ktoś ma długie ręce zob. długi 2.
Ktoś wymyka się komuś z rąk, z czyichś rąk zob. wymknąć się 2.
Leźć, włazić w czyjeś ręce zob. leźć.
Machnąć na kogoś, na coś ręką zob. machnąć 2.
Mieć brudne ręce zob. brudny.
Mieć czyste ręce; być człowiekiem czystych rąk zob. czysty 4.
Mieć lekką rękę, robić coś lekką ręką zob. lekki 3.
Mieć ręce jak z drewna, jak drewno zob. drewno 2.
Mieć szczęśliwą rękę (w czymś, do czegoś) zob. szczęśliwy 1.
Mieć wszystkie atuty w ręku zob. atut.
Mieć złote ręce zob. złoty 1.
Móc, można policzyć kogoś, coś na palcach jednej ręki zob. palec 5.
Móc sobie ręce podać zob. podać 1.
Nawinąć się komuś pod rękę zob. nawinąć się.
Nie brać kieliszka do ręki zob. kieliszek 1.
Nie czuć rąk zob. czuć.
Nie mieć o co rąk zaczepić zob. zaczepić.
Nie móc ruszyć (ani) ręką, ani nogą zob. ruszyć 2.
Nie przyłożyć do czegoś ręki (rąk) zob. przyłożyć 1.
Niewidzialna ręka zob. niewidzialny.
Nie wypuścić czegoś z rąk zob. wypuścić.
Nosić kogoś na rękach zob. nosić 4.
Obudzić się, budzić się z ręką w nocniku zob. nocnik.
Oddać kogoś, coś w czyjeś ręce zob. oddać 3.
Opuścić ręce zob. opuścić 2.
Patrzeć komuś na ręce zob. patrzeć 6.
Podać sobie ręce zob. podać 2.
Podnieść na kogoś rękę zob. podnieść 3.
Podpisać się pod czymś obiema rękami zob. podpisać się.
Połam, złam ręce i nogi zob. połamać 2.
Prowadzić kogoś za rękę zob. prowadzić 2.
Przemówić komuś do ręki, przemówić do czyjejś ręki zob. przemówić 1.
Przyjąć kogoś z otwartymi rękami (rękoma) zob. przyjąć.
Przyłożyć do czegoś rękę zob. przyłożyć 2.
Ręce (komuś) opadają, opadły zob. opaść 1.
Ręka kogoś świerzbi, ręce kogoś świerzbią do czegoś, żeby coś zrobić zob. świerzbić 2.
Ręka kogoś świerzbi, zaświerzbiła zob. świerzbić 3.
Ręka komuś zadrżała zob. zadrżeć.
Ręka sprawiedliwości zob. sprawiedliwość 3.
Robota pali się komuś w rękach zob. robota 6.
Rozłożyć ręce zob. rozłożyć 2.
Sięgać prawą ręką do lewego ucha, lewą ręką do prawego ucha zob. sięgnąć 4.
Skupiać, trzymać w (swoich) rękach, w (swoim) ręku (wszystkie) nici czegoś zob. nić.
Skupić coś w swoim ręku, w swoich rękach zob. skupić.
Splamić ręce krwią, zbrodnią itp., mieć krew na rękach zob. krew 33.
Trzymać kogoś, coś żelazną ręką zob. żelazny 1.
Trzymać rękę na pulsie (czegoś) zob. trzymać 3.
Trzymać się kogoś, czegoś rękami i nogami zob. trzymać się 2.
Układać rękę (do czegoś) zob. ułożyć.
Urobić (sobie) ręce (po łokcie) zob. urobić.
Wiązać (sobie, komuś) ręce zob. wiązać.
Wybierać, wyciągać, wyjmować kasztany z ognia cudzymi rękami zob. kasztan 2.
Wyciągać rękę zob. wyciągnąć 3.
Wyciągnąć rękę do zgody zob. wyciągnąć 8.
Wyciągnąć rękę (ręce) po coś zob. wyciągnąć 9.
Wydać, wydawać coś (jakąś sumę) lekką ręką zob. lekki 4.
Wyjść z czegoś obronną ręką zob. wyjść 15.
Wyrwać się z czyichś rąk zob. wyrwać się 2.
Wytrącić komuś broń, oręż z ręki zob. wytrącić.
Wziąć, brać sprawę (sprawy) w swoje, we własne ręce zob. sprawa 7.
Zabijać ręce zob. zabić 3.
Zacierać ręce zob. zacierać.
Złapać kogoś za rękę zob. złapać 3.
Z pocałowaniem ręki zob. pocałowanie.
Z ręką na sercu zob. serce 42.
Związać ręce stułą zob. związać.
Z zegarkiem w ręku zob. zegarek 4.
Żyć, gospodarować, planować itp. z ołówkiem w ręku zob. ołówek.
Żyć z pracy własnych rąk zob. żyć 11.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • ręka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, lm M. ręce, D. rąk, N. rękami {{/stl 8}}{{stl 7}}|| {{/stl 7}}{{stl 8}}rękoma {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} chwytna część kończyny górnej od nadgarstka aż do palców; dłoń : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Řeka — Řeka …   Deutsch Wikipedia

  • Reka — bezeichnet: slowenische Wort für „Fluss“, speziell Reka (Fluss), Fluss in Slowenien slowenische Bezeichnung für die kroatische Stadt Rijeka Reka (Kladovo), Dorf in der Gemeinde Kladovo in Serbien Schweizer Reisekasse Die Abkürzung REKA steht für …   Deutsch Wikipedia

  • Réka — is an old Hungarian female given name from the 10th century. It is of Hun descent, originally being Rika, derived from the Turkish Arikan. Over time it changed into forms like Kreka or Rekam and eventually into Réka. Affectionate forms are… …   Wikipedia

  • Réka — ist ein sehr alter ungarischer Frauenname aus der Zeit der Landnahme. Der Name ist hunnischen Ursprungs und lautete ursprünglich Rika, abgeleitet vom türkischen Arikan. Er hat sich im Laufe der Zeit in Formen wie Kreka oder Rekam und schließlich… …   Deutsch Wikipedia

  • Reka — may be: *Reka River * Reka Devnia hoard *Reka Schweizer Reisekasse *Reka Nyari …   Wikipedia

  • Reka — Reka, 1) Karstfluß in Krain, entspringt südwestlich vom Schneeberg, fließt nordwestlich in einer Länge von 40 km und verschwindet in den Grotten von St. Kanzian (s. d. und Tafel »Höhlen I u. II«). Der 35 km westlich von da bei Duino zutage… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Reka — Reka, österr. Karstfluß, berühmt durch Wasserfälle, fließt 30 km unterirdisch durch die Höhlen von St. Kanzian und mündet als Timavo in den Golf von Triest …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Réka — ž naselje (u blizini Koprivnice) …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • Reka — Réka ž DEFINICIJA naselje (u blizini Koprivnice), 1477 stan. ONOMASTIKA v. rijeka …   Hrvatski jezični portal

  • reka- Ⅰ — *reka , *rekam germ., stark. Neutrum (a): nhd. Geradheit, Richtigkeit; ne. straightness, rightness; Rekontruktionsbasis: afries.; Etymologie: idg. *reg̑ (1), Adjektiv, Verb, Substantiv …   Germanisches Wörterbuch